Peter Gray jest psychologiem z Boston College i jednym z najbardziej znanych badaczy swobodnej zabawy. W szeroko komentowanym artykule The Decline of Play and the Rise of Psychopathology in Children and Adolescents (2011) opisuje skutki zaniku swobodnej zabawy w dzieciństwie. Według Graya taka zabawa jest dzieciom potrzebna do zdrowego rozwoju społecznego, emocjonalnego i poznawczego, a jej ograniczenie wiąże się ze wzrostem depresji, lęku i innych problemów psychicznych. Oto najważniejsze myśli z artykułu.
Rozwój społeczny
W zabawie dzieci uczą się żyć z innymi. W swobodnej zabawie same ustalają role i reguły, a przy tym ćwiczą komunikację, współpracę i rozwiązywanie konfliktów. Na przykład zanim zacznie się berek, dzieci muszą się dogadać, jakie są reguły i kto goni.
Naturalna nauka
Gray pisze, że zabawa jest naturalnym sposobem uczenia się. W szkole dzieci często biernie przyswajają wiedzę, a w zabawie są aktywne i same decydują, co robią. Najlepiej uczą się wtedy, gdy są zaangażowane i dobrze się bawią.
Zanik zabawy
Gray łączy zanik swobodnej zabawy ze wzrostem problemów psychicznych u dzieci. Sztywna szkoła i coraz więcej czasu przed ekranem mocno ograniczyły okazje do swobodnej zabawy, co przyczynia się do większego lęku i depresji.
Według Graya nauka przez zabawę wymaga dużo wolnego czasu: czasu, w którym dziecko robi to, na co ma ochotę, bez presji, ocen i wtrącania się dorosłych.
